• برگشت به صفحه اصلی
  • بارکد

  • بارکد یک روش برای نمایش گرافیکی و قابل درک برای ماشین ، دیتا می باشد. بارکد ابتدا با خطهای با طولها و فاصله های متفاوت ،موازی معرفی شد که اصطلاحا بارکد یک بعدی گفته می شود.
  • این بارکد ها با اسکنرهای نوری بنام بارکد ریدر و یا گوشی های هوشمند قابل خواندن می باشند.
  • بعد ها بارکد 2 بعدی ، که بوسیله مستطیلها و نقاط و اشکال چند وجهی و دیگر الگوهای هندسی می باشد ، ایجاد شد. (با وجودی که دیگر از خطهای عمودی (بارها) استفاده نمیکند کمکان بارکد نام دارد) .
  • بارکد را نورمن جوزف وودلند و برنارد سیلور در سال 1951 اختراع کرده اند. اختراع ایشان ایده گرفته از کد های مورس بود. اما سالها طول کشید تا جنبه عملیاتی و تجاری پیدا کند و بزرگترین موفقیت تجاریش در صنعت صندوق های فروشگاهی بوده است.
  • در حال حاضر کلیه محصولات سلامت محور بایستی دارای برچسب اصالت یا برچسب ردیابی، رهگیری و کنترل اصالت باشند و هیچگونه برچسب دیگری مورد تایید نمی باشد.
  • برچسب ردیابی، رهگیری و کنترل اصالت دارای بخش های زیر می باشد: – شناسۀ تجاری فرآورده (GTIN) – شناسۀ ردیابی، رهگیری (UID) – شمارۀ سری ساخت (Lot/Batch Number) – تاریخ انقضا (Exp Date) – شناسۀ اصالت

شناسه تجاری فراورده (GTIN):
شمارۀ جهانی اقلام تجاری است که برمبنای استانداردهای سازمان GS1صادر شده است و دارای طول ثابت 14 رقم می‌باشد.
شناسۀ ردیابی و رهگیری (UID):
شناسۀ اختصاصی و منحصر به‌فرد و غیرتکراری برای هر واحد فرآورده است که دارای طول ثابت 20 رقم می‌باشد و شرکت صاحب پروانه طبق استاندارد ذیل آن را تولید می‌کند.
شناسۀ اصالت:
شناسۀ 16 رقمی، منحصر به ‌فرد و متناظر با UIDکه مختص هر واحد فرآورده است که با لایه‌ای پوشانده شده و پس از برداشتن این لایه توسط مصرف‌کننده آشکار خواهد شد.

مطالعه بیشتر در ویکی پدیا